Transport do Irlandii: prom bezpośredni czy landbridge przez Wielką Brytanię

Do Irlandii ciężarówka może dopłynąć promem bezpośrednim z Francji albo pojechać landbridge przez Wielką Brytanię: krótka przeprawa przez kanał La Manche, przejazd przez Anglię i Walię, potem prom przez Morze Irlandzkie. Prom bezpośredni to zero formalności celnych, landbridge to tranzyt T1, GMR (numer odprawy granicznej do UK) i PBN, ale zwykle krótszy czas od drzwi do drzwi.

Dwie drogi do Irlandii

Irlandia jest w Unii Europejskiej, ale po Brexicie nie ma z nią połączenia lądowego przez terytorium unijne. Ciężarówka z Polski ma więc dwa warianty. Pierwszy: dojazd do portu we Francji i długi prom bezpośredni, na przykład Dublin-Cherbourg u Irish Ferries albo Rosslare-Cherbourg u Stena Line. Drugi: landbridge, czyli przeprawa Calais-Dover lub Dunkierka-Dover, przejazd przez Anglię i Walię i prom Holyhead-Dublin. Wybór to zawsze rachunek czasu, formalności i ryzyka, nie dogmat.

Prom bezpośredni z Francji: zero odprawy, więcej godzin na wodzie

Francja i Irlandia należą do UE i unii celnej, więc towar unijny płynie bez zgłoszeń celnych, bez tranzytu i bez PBN. Według rozkładu Irish Ferries rejs Dublin-Cherbourg trwa orientacyjnie 18-20 godzin, zależnie od kierunku i statku. Długi rejs ma swoje zalety: kierowca może wykorzystać przeprawę na odpoczynek, a zestaw nie nabija kilometrów po brytyjskich drogach. Wadą jest mniejsza częstotliwość odjazdów niż na kanale La Manche i wrażliwość na pogodę na otwartym morzu: sztorm potrafi przesunąć rejs o wiele godzin, a najbliższy wolny termin bywa dopiero za kilka dni.

Landbridge: krócej na wodzie, więcej formalności

Na landbridge przeprawy są krótkie i częste: przez kanał La Manche promy kursują wielokrotnie w ciągu doby, a rejs Holyhead-Dublin trwa według Irish Ferries około 3,5 godziny. Od drzwi do drzwi ten wariant bywa szybszy, zwłaszcza gdy okno dostawy jest sztywne. Cena za tempo: towar unijny przejeżdża przez kraj trzeci.

Wspólna procedura tranzytowa (T1) pozwala przewieźć towar przez Wielką Brytanię bez brytyjskiego cła i VAT. Zgłoszenie tranzytowe powstaje w systemie NCTS, z autem jedzie dokument TAD, a numer MRN tranzytu trzeba wpisać do GMR w brytyjskim systemie GVMS, i to dla obu odcinków: wjazdu do UK i wyjazdu w stronę Irlandii. Procedurę zamyka się po dotarciu towaru do miejsca przeznaczenia. Jak działa sama rezerwacja przepraw, opisujemy w artykule o bookingu promów (booking to rezerwacja przeprawy).

PBN: elektroniczna koperta przed irlandzkim promem

Na trasach promowych między Irlandią a Wielką Brytanią irlandzka administracja skarbowa (Revenue) wymaga PBN, czyli Pre-Boarding Notification. To elektroniczna koperta, która zbiera numery MRN wszystkich zgłoszeń celnych i tranzytowych dla towarów na aucie. Za jej utworzenie odpowiada przewoźnik, choć może to zlecić na przykład agencji celnej. Bez PBN w statusie Good to proceed to Check-In auto nie zostanie wpuszczone na prom i dostanie polecenie opuszczenia portu. Dlatego na landbridge PBN przygotowuje się przed dojazdem do portu, a nie na rampie odprawowej.

Kiedy który wariant się opłaca?

• Ładunki pilne, świeże i just-in-time: zwykle landbridge, bo krótszy czas od drzwi do drzwi i więcej odjazdów w ciągu doby
• Ładunki mniej wrażliwe na czas: prom bezpośredni, bo zero formalności celnych i mniejsze ryzyko opóźnień granicznych
• Towary nieunijne albo objęte procedurami: rachunek robi się bardziej złożony, licz go razem z agencją celną
• Sezon sztormów i szczyty przewozowe: warto mieć plan B na drugim wariancie

Stawka jest konkretna. Źle dobrany wariant to nie tylko dłuższy transport: to przepadłe okno awizacji (zapowiedź dostawy z umówioną godziną) u odbiorcy, kierowca, któremu kończy się czas pracy pod portem, i towar, który czeka na kolejny wolny prom.

Krok po kroku

1. Wybór trasy. Wybierasz między promem bezpośrednim a opcją landbridge w zależności od wymaganego czasu dostawy.
2. Przygotowanie dokumentacji. Tworzysz dokumentację T1 oraz generujesz numery GMR i PBN w przypadku przejazdu przez Wielką Brytanię.
3. Rezerwacja promów. Rezerwujesz bilet na prom bezpośredni z Francji lub na dwie przeprawy morskie w wariancie lądowym.
4. Przejazd i kontrola. Kierowca pokonuje wyznaczoną trasę, przedstawiając numery odpraw na bramkach portowych.
5. Zamknięcie tranzytu. Po dotarciu do Irlandii następuje rozliczenie procedury T1 oraz końcowy rozładunek.

Definicje

• Landbridge: Trasa lądowo-morska łącząca kontynent z Irlandią poprzez terytorium Wielkiej Brytanii.
• T1: Dokument zgłoszenia tranzytowego umożliwiający przewóz towarów przez terytorium państwa trzeciego bez uiszczania cła i podatków.
• GMR (Goods Movement Reference): Numer referencyjny ruchu towarów wymagany przez brytyjski system celny przy przekraczaniu granicy Wielkiej Brytanii.
• PBN (Pre-Boarding Notification): Deklaracja przedzaładunkowa wymagana przez irlandzkie organy celne przed wjazdem pojazdu na prom do Irlandii.
• Prom bezpośredni: Połączenie morskie kursujące bezpośrednio między portami Europy Kontynentalnej a Irlandią z pominięciem terytorium brytyjskiego.

Kiedy ta zasada nie obowiązuje?

Wymóg wyrabiania dokumentów tranzytowych oraz generowania numerów GMR i PBN nie dotyczy przewozów realizowanych bezpośrednim promem morskim z Unii Europejskiej do Irlandii.

Rola OTSL

OTSL organizuje transport towarów do Irlandii, dopasowując trasę do Twoich indywidualnych potrzeb logistycznych. Wykorzystaj naszą usługę Booking promów, aby sprawnie zarezerwować przeprawy morskie. Sprawdź także, jak działają Busy ekspresowe i transport time-critical w Europie | OTSL, gdy liczy się krótki czas realizacji dostawy.

Źródła

• Revenue (Irlandia): Pre-Boarding Notification (PBN)
• Revenue (Irlandia): Customs Roll-on Roll-off Service
• GOV.UK: Get a goods movement reference (GVMS)
• Irish Ferries: trasa Dublin-Cherbourg
• Stena Line Freight: siatka połączeń

Wozimy do Irlandii w obu wariantach i dobieramy trasę do ładunku, nie odwrotnie. Zobacz transport do Irlandii, artykuł o organizacji transportu do Irlandii oraz odprawy celne, albo opisz ładunek w formularzu kontaktowym.