Transport ponadnormatywny: kategorie zezwoleń, pilotaż i skrajnia Grafika AI

Baza wiedzy

Transport ponadnormatywny: kategorie zezwoleń, pilotaż i skrajnia

W Polsce przejazd ponadgabarytowy wymaga zezwolenia jednej z pięciu kategorii (I-V), a przy większych wymiarach pilotażu. Wyjaśniamy, co jest normatywne, kto wydaje zezwolenia, kiedy jedzie pilot i jak wygląda STGO w Wielkiej Brytanii. Ze źródłami urzędowymi.

Transport ponadnormatywny to przejazd pojazdu, który przekracza dopuszczalne wymiary, masę lub naciski osi. W Polsce wymaga zezwolenia jednej z pięciu kategorii (I-V), wydawanego zależnie od kategorii przez zarządcę drogi, starostę lub GDDKiA, a przy większych wymiarach także pilotażu. W Wielkiej Brytanii ładunki ponadgabarytowe jeżdżą na zasadach STGO, ze zgłoszeniami w systemie ESDAL.

Pojazd nienormatywny to według ustawy Prawo o ruchu drogowym pojazd lub zespół pojazdów, którego naciski osi, wymiary lub rzeczywista masa całkowita są większe od dopuszczalnych.

Jakie wymiary i masy są normatywne?

W przewozach po UE standardem są: szerokość do 2,55 m (2,6 m dla nadwozi chłodniczych), wysokość do 4 m, długość do 16,5 m dla ciągnika z naczepą i 18,75 m dla zestawu z przyczepą oraz dopuszczalna masa całkowita do 40 t. Wszystko powyżej tych wartości to transport ponadgabarytowy i wymaga zezwolenia przed wyjazdem, a nie po fakcie.

Kategorie zezwoleń w Polsce: pięć, nie siedem

Starsze opracowania wciąż wymieniają siedem kategorii zezwoleń (I-VII). Ten podział już nie obowiązuje: od marca 2021 r. ustawa Prawo o ruchu drogowym przewiduje pięć kategorii.

  • Kategoria I: pojazdy wolnobieżne i ciągniki rolnicze z przyczepami specjalnymi. Zezwolenie wydaje zarządca drogi.
  • Kategoria II: szerokość do 3,2 m, długość do 15 m (pojedynczy pojazd) lub 23 m (zespół), wysokość do 4,3 m, naciski osi i masa w normie. Wydaje starosta, na 1, 6, 12 lub 24 miesiące.
  • Kategoria III: szerokość do 3,4 m, długość do 15 m, 23 m lub 30 m (zespół z osiami skrętnymi), wysokość do 4,3 m, naciski i masa w normie, na drogach krajowych. Wydaje GDDKiA; obejmuje też uprawnienia kategorii II.
  • Kategoria IV: wymiary jak w kategorii III, ale szerokość do 4 m na drogach klasy A i S oraz rzeczywista masa całkowita do 60 t. Wydaje GDDKiA.
  • Kategoria V: wszystko, co przekracza kategorie I-IV. Zezwolenie na wyznaczoną trasę, na przejazd jednokrotny (ważne 14 dni) lub wielokrotny (ważne 30 dni).

Przy wjeździe do Polski z zagranicy zezwolenia niektórych kategorii wydaje również naczelnik urzędu celno-skarbowego. Formalności prowadzi się przed przejazdem; przewóz ponadnormatywny bez zezwolenia to kary administracyjne i zatrzymanie transportu.

Kiedy przejazd ponadgabarytowy wymaga pilota?

Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie pilotowania pojazdów nienormatywnych jeden pojazd pilotujący jest wymagany, gdy pojazd przekracza choćby jedną z wartości: długość 23 m, szerokość 3,2 m, wysokość 4,5 m lub rzeczywista masa całkowita 60 t. Dwa pojazdy pilotujące, jeden z przodu i jeden z tyłu, są konieczne po przekroczeniu: 30 m długości, 3,6 m szerokości lub 4,7 m wysokości, a także przy przejeździe kolumny pojazdów nienormatywnych.

Skrajnia i planowanie trasy

Zezwolenie to nie wszystko. Trasę przejazdu ponadnormatywnego planuje się pod skrajnię konkretnych obiektów: wiadukty, kładki, sieci trakcyjne, ronda, wysepki i mosty o ograniczonej nośności. Dlatego przygotowanie przejazdu obejmuje weryfikację trasy, czasem objazdy liczone w dziesiątkach kilometrów, a przy największych gabarytach uzgodnienia z zarządcami dróg.

Jak to wygląda w Wielkiej Brytanii: STGO?

W UK ładunki ponadnormatywne niepodzielne jeżdżą na zasadach STGO (Special Types General Order) w trzech kategoriach: kategoria 1 do 46 t (przy co najmniej 5 osiach) lub 50 t (przy 6 osiach), kategoria 2 do 80 t, kategoria 3 do 150 t, z limitami nacisków osi. Przejazd wymaga wcześniejszej notyfikacji do zarządców dróg i mostów oraz policji: co do zasady 2 dni robocze dla kategorii 1 i 2 oraz 5 dni roboczych dla kategorii 3. Zgłoszenia obsługuje system ESDAL prowadzony przez National Highways. Osoba towarzysząca (attendant) jest wymagana m.in. przy szerokości powyżej 3,5 m lub długości całkowitej powyżej 25,9 m.

Krok po kroku

  1. Weryfikacja parametrów. Sprawdzasz wymiary, masę całkowitą oraz naciski na osie planowanego ładunku.
  2. Wybór korytarza. Analizujesz trasę przejazdu pod kątem ograniczeń konstrukcyjnych infrastruktury drogowej.
  3. Uzyskanie zezwoleń. Składasz wniosek o wydanie odpowiedniej kategorii zezwolenia do właściwego organu.
  4. Zgłoszenie przejazdu. Rejestrujesz przejazd w systemie ESDAL w przypadku tras przebiegających przez Wielką Brytanię.
  5. Organizacja pilotażu. Zapewniasz pojazdy osłonowe i asystę na trasie przejazdu zgodnie z wymogami prawnymi.

Definicje

  • Transport ponadnormatywny (ponadgabarytowy): Przejazd pojazdu lub zespołu pojazdów przekraczającego dopuszczalne wymiary, masę całkowitą lub naciski osi.
  • Pojazd nienormatywny: Pojazd określony w ustawie Prawo o ruchu drogowym, którego wymiary lub masa są większe od przewidzianych norm.
  • GDDKiA (Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad): Urząd centralny wydający zezwolenia na przejazd pojazdów nienormatywnych poszczególnych kategorii.
  • ESDAL (Electronic Service Delivery for Abnormal Loads): Brytyjski system elektroniczny służący do zgłaszania przejazdów ładunków ponadgabarytowych do odpowiednich służb.
  • STGO (Special Types General Order): Brytyjskie przepisy określające zasady i warunki ruchu dla specjalnych pojazdów nienormatywnych.

Rola OTSL

Gdy Twój ładunek przekracza standardowe wymiary, OTSL pomaga w organizacji formalności oraz planowaniu bezpiecznej trasy przejazdu. Sprawdź naszą ofertę na ładunki ponadgabarytowe oraz przeczytaj poradnik transport całopojazdowy czy drobnica, aby dobrać odpowiednie rozwiązanie sprzętowe.

Źródła

Planujesz przewóz ponadgabarytowy? Zobacz usługę ładunki ponadgabarytowe albo opisz ładunek w formularzu kontaktowym: dobierzemy sprzęt, kategorię zezwolenia i pilotaż.

Najczęstsze pytania

Ile kategorii zezwoleń na przejazd nienormatywny obowiązuje w Polsce?
Pięć, oznaczonych od I do V. Starszy podział na siedem kategorii (I-VII) przestał obowiązywać w 2021 r. Kategorię II wydaje starosta, kategorie III-V GDDKiA, a kategorię I zarządca drogi. Kategoria V, na wyznaczoną trasę, dotyczy przejazdów przekraczających parametry pozostałych kategorii.
Kiedy transport ponadnormatywny wymaga pilota?
Jeden pojazd pilotujący jest wymagany, gdy pojazd przekracza choćby jedną z wartości: długość 23 m, szerokość 3,2 m, wysokość 4,5 m lub rzeczywista masa całkowita 60 t. Dwa pojazdy pilotujące są konieczne powyżej 30 m długości, 3,6 m szerokości lub 4,7 m wysokości oraz przy przejeździe kolumny pojazdów nienormatywnych.
Czym jest STGO w Wielkiej Brytanii?
STGO (Special Types General Order) to brytyjskie zasady przewozu niepodzielnych ładunków ponadnormatywnych w trzech kategoriach wagowych: do 46-50 t, do 80 t i do 150 t, z limitami nacisków osi. Przejazd wymaga wcześniejszej notyfikacji do zarządców dróg i mostów oraz policji, zwykle przez system ESDAL prowadzony przez National Highways.
Czy polskie zezwolenie na przejazd ponadgabarytowy działa za granicą?
Nie. Zezwolenia wydawane są krajowo: polskie obowiązuje w Polsce, a każdy kraj na trasie wymaga własnych zezwoleń i własnych zasad pilotażu. W Wielkiej Brytanii zamiast zezwoleń działa system notyfikacji STGO/ESDAL. Dlatego przejazd międzynarodowy planuje się dla całej trasy, kraj po kraju, zanim ładunek ruszy.

Potrzebujesz transportu lub odprawy celnej?

Napisz, czego potrzebujesz, odpowiada spedytor, nie automat. Zespół operacyjny dostępny 24/7.