Kto tworzy PBN przed promem z Holyhead do Dublina?

Przewoźnik albo działający dla niego agent, w serwisie irlandzkiego Revenue. PBN zbiera numery MRN wszystkich zgłoszeń dla towaru na pojeździe, w tym tranzytu T2. W zleceniach OTSL numer PBN przygotowuje biuro po otrzymaniu MRN tranzytu i danych pojazdu, a kierowca dostaje go przed dojazdem do portu.

Co się stanie, jeśli kierowca dojedzie do Holyhead bez PBN?

Armator nie wpuści pojazdu na prom, bo PBN jest wymagany dla każdego pojazdu jadącego jako fracht na promie RoRo do Irlandii. Skutkiem jest stracony rejs, koszt nowej rezerwacji i postój kierowcy. Dlatego PBN sprawdzamy przed wyjazdem z Dover, a nie dopiero w Walii.

Kiedy sprawdzić kanał kontroli po stronie irlandzkiej?

Revenue udostępnia wynik w Customs Channel Look-up na 30 minut przed przybyciem promu do portu irlandzkiego. Kierowca wpisuje numer PBN i widzi, czy wyjeżdża z portu bezpośrednio, czy kieruje się do kontroli dokumentów lub towaru. Wcześniejsze sprawdzenie nie pokaże jeszcze wyniku.

Landbridge do Irlandii krok po kroku

Landbridge to przejazd towaru z kontynentu do Irlandii lądem przez Wielką Brytanię: prom UE–GB (w OTSL Dunkierka–Dover), przejazd przez Anglię i Walię, potem prom Holyhead–Dublin albo Pembroke lub Fishguard–Rosslare. Towar unijny jedzie przez GB w tranzycie T2, który otwiera się w UE i zamyka w Irlandii. Na każdym etapie potrzebny jest inny dokument: numer MRN tranzytu przed wyjazdem, GMR w GVMS na wjazd do GB, PBN w serwisie Revenue przed promem do Irlandii i sprawdzenie kanału kontroli po zejściu z promu.

Dlaczego towar unijny jedzie przez Wielką Brytanię w tranzycie?

Wielka Brytania jest krajem trzecim wobec UE. Gdyby towar z Polski wjechał do GB bez procedury, stałby się importem do Wielkiej Brytanii z cłem i VAT, a po wjeździe do Irlandii trzeba by dowodzić jego statusu od nowa. Tranzyt T2 rozwiązuje ten problem: towar unijny przejeżdża przez GB pod dozorem celnym, należności są zawieszone, a status unijny zostaje zachowany. Wielka Brytania należy do wspólnej procedury tranzytowej, dlatego jedno zgłoszenie T2 obejmuje całą trasę od urzędu wyjścia w UE do urzędu przeznaczenia w Irlandii.

W praktyce tranzyt otwiera agencja celna OTSL przed wyjazdem, a numer MRN tego zgłoszenia jest kluczem do wszystkich kolejnych kroków. Bez niego nie powstanie GMR, a bez GMR i PBN kierowca nie wjedzie na żaden z dwóch promów.

Co się dzieje w Dover, w Holyhead i w Dublinie?

W Dunkierce przewoźnik przedstawia GMR, czyli numer z brytyjskiego systemu GVMS, który łączy numer MRN tranzytu z rejestracją pojazdu. GMR musi mieć status pozwalający na wjazd, zanim auto wjedzie na prom; w Dover kontrola odbywa się na podstawie tego numeru. Potem kierowca jedzie przez Anglię i Walię do Holyhead. Zanim wjedzie do portu, w serwisie irlandzkiego Revenue musi istnieć PBN dla tego pojazdu, zawierający numer MRN tranzytu. Brak PBN oznacza odmowę wejścia na prom.

Na 30 minut przed przybyciem promu do Dublina Revenue udostępnia wynik w Customs Channel Look-up. Kierowca sprawdza po numerze PBN, czy wyjeżdża z portu bezpośrednio, czy kieruje się do kontroli dokumentów lub towaru. Po dostawie tranzyt musi zostać zamknięty w Irlandii; niezamknięty tranzyt uruchamia postępowanie o należności wobec posiadacza procedury.

Landbridge do Irlandii krok po kroku

Otwarcie tranzytu T2 przed wyjazdem. Agencja celna OTSL składa zgłoszenie tranzytowe z zabezpieczeniem; powstaje numer MRN. Kierowca dostaje dokument towarzyszący, a numer trafia do biura, które przygotowuje kolejne zgłoszenia.
GMR w GVMS na wjazd do GB. OTSL jako przewoźnik tworzy GMR po otrzymaniu MRN tranzytu i danych pojazdu: rejestracji ciągnika i naczepy. GMR jest sprawdzany w Dunkierce przed wejściem na prom do Dover.
Prom Dunkierka–Dover i przejazd przez GB. Kierowca zjeżdża z promu bez zatrzymania, jeśli GMR nie został skierowany do kontroli. Jedzie przez Anglię i Walię do Holyhead z dokumentem tranzytowym w kabinie.
PBN w serwisie Revenue przed promem do Irlandii. Przewoźnik lub jego agent tworzy PBN, „elektroniczną kopertę” z numerami MRN wszystkich zgłoszeń dla towaru na pojeździe. PBN jest wymagany dla każdego pojazdu jadącego jako fracht na promie RoRo do Irlandii.
Kanał kontroli po stronie irlandzkiej. 30 minut przed przybyciem promu kierowca sprawdza w Customs Channel Look-up, czy pojazd ma zielony wyjazd, czy wskazanie do kontroli w porcie.
Dostawa i zamknięcie tranzytu. Towar zostaje przedstawiony w urzędzie przeznaczenia albo u upoważnionego odbiorcy; OTSL pilnuje potwierdzenia zamknięcia, bo do tego momentu zabezpieczenie pozostaje obciążone.

Definicje

Landbridge: droga z kontynentu do Irlandii przez Wielką Brytanię z dwoma promami, w odróżnieniu od promu bezpośredniego z Francji lub Belgii.
T2: tranzyt towaru unijnego przez kraj trzeci w ramach wspólnej procedury tranzytowej; T1 dotyczy towaru nieunijnego.
MRN (Movement Reference Number): numer zgłoszenia tranzytowego, wpisywany do GMR i do PBN.
GMR (Goods Movement Reference): numer w brytyjskim GVMS (Goods Vehicle Movement Service) łączący zgłoszenia celne z pojazdem na wjazd do GB.
PBN (Pre-Boarding Notification): zgłoszenie przed wejściem na prom w serwisie irlandzkiego Revenue, zbierające numery MRN dla towaru na pojeździe.
Customs Channel Look-up: serwis Revenue, w którym po numerze PBN sprawdzasz kanał kontroli pojazdu przed zejściem z promu.

Checklista kierowcy na landbridge

Dokument tranzytowy T2 z numerem MRN w kabinie, zgodny z towarem na naczepie.
Numer GMR przekazany kierowcy przed Dunkierką, z rejestracją ciągnika i naczepy jak w bookingu.
Numer PBN otrzymany przed dojazdem do Holyhead; kierowca wie, kto go tworzy i kiedy.
CMR (konwencja o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów), faktura i lista załadunkowa zgodne z tranzytem co do liczby opakowań i wagi.
Sprawdzenie kanału kontroli 30 minut przed Dublinem i instrukcja, gdzie jechać przy wskazaniu do kontroli.
Kontakt do biura OTSL na wypadek zmiany rejsu lub braku któregoś numeru.

Czy każdy ładunek na landbridge potrzebuje pełnego zestawu dokumentów?

Tranzyt, GMR i PBN dotyczą towaru; to, jak wyglądają, zależy od statusu ładunku. Pusta naczepa nie potrzebuje tranzytu T2, ale przewoźnik i tak musi sprawdzić aktualne wymagania GVMS i Revenue dla pustych pojazdów, bo te zasady ustalają osobno HMRC i Revenue. Towar nieunijny, na przykład odprawiony wcześniej w tranzycie z kraju trzeciego, jedzie na T1, nie T2. Prom bezpośredni z Cherbourga do Dublina nie wymaga żadnego z tych zgłoszeń dla towaru unijnego, chyba że na naczepie jest towar objęty procedurą celną. Zestaw dokumentów wynika więc z trasy i statusu towaru razem, nie z samego kierunku „do Irlandii”. Zobacz też: Dublin Port czy Rosslare Europort: który port pod jaki ładunek.

Rola OTSL

OTSL prowadzi landbridge w jednym zleceniu: agencja celna otwiera tranzyt T2, biuro tworzy GMR i PBN, rezerwuje oba promy w ramach bookingu promów i po dostawie pilnuje zamknięcia tranzytu przez agencję celną. Kiedy landbridge ma sens, a kiedy lepszy jest prom bezpośredni, opisaliśmy w artykule prom bezpośredni czy landbridge. Co się dzieje, gdy zabrakło PBN, przeczytasz w tekście ładunek utknięty w Irlandii bez PBN, a różnicę między T1 a T2 w artykule tranzyt T1 czy T2. Zestawienie procedur granicznych na wszystkich kierunkach jest na stronie procedury graniczne.