Czy spedytor w OTSL sam składa deklaracje celne w CDS?

Nie. Deklaracje składa agencja celna OTSL w Polsce lub w Wielkiej Brytanii. Spedytor musi jednak rozumieć, co jest do nich potrzebne, pilnować, żeby nadawca dostarczył dokumenty importowe GB przed wyjazdem auta, i wiedzieć, że bez deklaracji nie powstanie GMR w GVMS, a auto nie wjedzie do portu.

Czy muszę znać giełdy transportowe, skoro OTSL na nich nie kupuje ładunków?

OTSL nie handluje ładunkami na giełdach. Czy i które platformy służą wyłącznie do doboru przewoźnika, ustalisz w rozmowie z właścicielem, bo tej listy nie publikujemy. Ważniejsza od znajomości konkretnej giełdy jest umiejętność weryfikacji przewoźnika: licencja, OCP, historia firmy, zgodność auta i kierowcy ze zleceniem.

Kto rezerwuje slot dostawy: spedytor czy kierowca?

Spedytor. Rezerwuje okno w portalu odbiorcy, czy to booking-in na targach, Carrier Central w Amazon UK, czy portal centrum dystrybucyjnego sieci handlowej, i planuje załadunek oraz prom pod ten slot. Kierowca otrzymuje gotowe dane: numer rezerwacji, godzinę i wymagania odbiorcy.

Systemy pracy spedytora: awizacje, GVMS, CDS

Spedytor w OTSL pracuje na kilku grupach systemów naraz: granicznych i celnych po stronie brytyjskiej (GVMS z numerem GMR, CDS, zgłoszenia ELO/ENS), irlandzkiej (PBN w serwisie Revenue) i norweskiej (Digitoll), na portalach awizacyjnych odbiorców (booking-in na targach, Carrier Central w Amazon UK, sloty w centrach dystrybucyjnych sieci) oraz na narzędziach do doboru i weryfikacji przewoźnika. Znajomość takich platform jest warunkiem przyjęcia, nie atutem. Nie musisz znać każdej z nich od pierwszego dnia, ale musisz wiedzieć, do czego służą i co się dzieje, gdy w jednej z nich brakuje danych.

Dlaczego znajomość platform jest warunkiem, a nie atutem?

Bo w OTSL jedno zlecenie prowadzi jedna osoba, od wyceny do dostawy, i nie ma osobnego działu, który „wklepuje” dane do systemów. Spedytor sam rezerwuje slot u odbiorcy, sam przekazuje agencji celnej komplet do GMR, sam sprawdza, czy zgłoszenie bezpieczeństwa poszło przed wyjazdem auta. Jeśli nie wiesz, czym różni się GMR od MRN, nie zauważysz, że kierowca stoi w Dunkierce z numerem, który nic nie otwiera.

Druga przyczyna to tempo. Portal awizacyjny magazynu sieci handlowej zamyka okna na kilka dni do przodu; Carrier Central w Amazon UK odrzuci dostawę bez rezerwacji; hala targowa nie wpuści auta poza slotem booking-in. Każdy z tych systemów ma własną logikę i własne terminy. Spedytor, który je zna, planuje załadunek pod slot. Spedytor, który ich nie zna, dowiaduje się o slocie od kierowcy pod bramą.

Jakie systemy graniczne i celne obsługuje spedytor na kierunku GB, IE i NO?

Na kierunku brytyjskim podstawą jest GVMS (Goods Vehicle Movement Service), w którym OTSL jako przewoźnik rejestruje przewóz i otrzymuje GMR. Bez GMR auto nie wjedzie do portu. GMR powstaje z deklaracji złożonych w CDS (Customs Declaration Service), następcy systemu CHIEF; deklaracja dostaje numer MRN. Do tego dochodzą zgłoszenia bezpieczeństwa ELO/ENS, czyli przywozowa deklaracja skrócona wymagana przed wjazdem towaru do Wielkiej Brytanii. Spedytor nie składa tych deklaracji osobiście, robi to agencja celna OTSL, ale pilnuje, żeby nadawca dostarczył dokumenty importowe, bez których GMR nie powstanie.

Na kierunku irlandzkim rolę GVMS pełni PBN (Pre-Boarding Notification) w serwisie Revenue: jedno zgłoszenie łączące wszystkie deklaracje dla auta na prom. W Norwegii, która jest poza unią celną, działa Digitoll, cyfrowe zgłoszenie towaru przed przybyciem na granicę. W codziennym słowniku pojawiają się też: karnet ATA dla wywozu czasowego na targi, dokumenty tranzytowe T1 i T2, świadectwo pochodzenia i EUR.1 dla preferencji celnych, zgłoszenie wywozowe EX z dokumentem EAD, numer ERN oraz odprawa w procedurze 42 z odroczonym VAT.

Kto robi awizację: spedytor czy kierowca?

Spedytor. Kierowca dostaje gotowe dane: numer rezerwacji, godzinę, bramę, wymagania odbiorcy. Portale awizacyjne różnią się między sobą bardziej, niż się wydaje. Booking-in na targach to rezerwacja okna wjazdu na teren hali w godzinach montażu, często z opłatą za przekroczenie czasu postoju. Carrier Central w Amazon UK wymaga konta przewoźnika, zgodności numeru rezerwacji z etykietami palet i sztywnej godziny. Centra dystrybucyjne sieci handlowych (RDC, Regional Distribution Centre) rezerwują sloty w własnych portalach, a auto spóźnione o kwadrans może dostać nowy termin za dwa dni.

Dobór przewoźnika to osobna grupa narzędzi. OTSL nie kupuje ładunków na giełdach transportowych. Które platformy służą wyłącznie do znalezienia auta do podstawienia i czy w ogóle, ustalisz w rozmowie z właścicielem; nie publikujemy tej listy. Każdy przewoźnik spoza stałej puli przechodzi przed pierwszym ładunkiem weryfikację: licencja, polisa OCP z realną sumą, historia firmy, zgodność auta i kierowcy ze zleceniem.

Zlecenie do Wielkiej Brytanii w systemach krok po kroku

Dane od nadawcy. Zbierasz fakturę, listę pakunkową, kody towarów i dane importera GB. Sprawdzasz, czy importer ma rejestrację i kto składa deklarację importową po stronie brytyjskiej.
Deklaracja w CDS. Agencja celna OTSL składa zgłoszenie w Customs Declaration Service i otrzymuje MRN. Jeśli towar jedzie w tranzycie, powstaje T1 zamiast bezpośredniej deklaracji importowej.
Zgłoszenie bezpieczeństwa ELO/ENS. Przed wjazdem towaru do Wielkiej Brytanii musi istnieć przywozowa deklaracja skrócona. Pilnujesz, żeby była złożona, zanim auto ruszy do portu.
GMR w GVMS. Numery MRN i dane auta trafiają do GVMS, powstaje GMR. Przekazujesz go kierowcy razem z bookingiem promu. Zmiana naczepy w ostatniej chwili unieważnia dane w GMR.
Awizacja u odbiorcy. Rezerwujesz slot w portalu odbiorcy: booking-in, Carrier Central albo portal RDC. Godzinę dostawy planujesz od slotu wstecz, uwzględniając prom i czas pracy kierowcy.
Kontrola i zamknięcie. Sprawdzasz statusy w każdym systemie przed wyjazdem auta, a po dostawie zbierasz potwierdzenie odbioru i archiwizujesz numery referencyjne.

Definicje

GVMS (Goods Vehicle Movement Service): brytyjski system łączący deklaracje celne z przejazdem auta przez port; generuje GMR (Goods Movement Reference).
CDS (Customs Declaration Service): brytyjski system deklaracji celnych, następca CHIEF (customs clearance (obsługa ładunku) of Import and Export Freight).
MRN (Movement Reference Number): numer nadawany deklaracji celnej w systemie elektronicznym, wpisywany do GMR.
ELO/ENS (Entry Summary Declaration): przywozowa deklaracja skrócona, zgłoszenie bezpieczeństwa przed wjazdem towaru do Wielkiej Brytanii.
PBN (Pre-Boarding Notification): irlandzkie zgłoszenie w serwisie Revenue łączące deklaracje dla auta wjeżdżającego na prom do Irlandii.
Digitoll: norweski system cyfrowego zgłaszania towaru przed przybyciem na granicę.
T1 / T2: dokumenty tranzytu wspólnotowego dla towarów nieunijnych (T1) i unijnych (T2) przewożonych pod zamknięciem celnym.
Karnet ATA: międzynarodowy dokument czasowego wywozu i przywozu, m.in. eksponatów targowych, bez płacenia należności celnych.
Booking-in: rezerwacja okna wjazdu i rozładunku na terenie hali targowej lub magazynu odbiorcy.

Checklista platform dla kandydata na spedytora

Wiesz, czym różni się GMR od MRN i dlaczego bez dokumentów importowych GB nie powstanie GMR.
Rezerwowałeś sloty w co najmniej jednym portalu awizacyjnym: Carrier Central, portal RDC sieci handlowej albo booking-in na targach.
Rozumiesz, do czego służy zgłoszenie bezpieczeństwa ELO/ENS i kiedy musi być złożone.
Wiesz, czym jest PBN na kierunku irlandzkim i Digitoll na norweskim, nawet jeśli nie pracowałeś w nich osobiście.
Potrafisz sprawdzić przewoźnika przed pierwszym ładunkiem: licencja, OCP, historia firmy, zgodność auta i kierowcy.
Rozróżniasz karnet ATA, T1, T2, EUR.1 i procedurę 42 i wiesz, w jakim zleceniu każde z nich się pojawia.

Kiedy tych systemów nie używa się w ogóle?

Zestaw systemów zależy od kierunku. Przy przewozie wewnątrz Unii Europejskiej, na przykład z Kielc do Lyonu, GVMS, CDS i ELO/ENS nie mają zastosowania: nie ma odprawy celnej, dokumentem jest CMR (konwencja o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów) i faktura, a z całej listy zostają portale awizacyjne odbiorców. PBN dotyczy wyłącznie promów do Irlandii, Digitoll wyłącznie Norwegii. Karnet ATA nie obejmuje towarów sprzedawanych na miejscu, nawet jeśli jadą na te same targi co eksponaty. Narzędzia do doboru przewoźnika w ogóle nie wchodzą w grę, gdy zlecenie jedzie autem OTSL albo przewoźnikiem ze stałej puli.

Rola OTSL

OTSL to spedycja międzynarodowa z Kielc z własnymi agencjami celnymi w Polsce i Wielkiej Brytanii. Jak GMR działa z perspektywy kierowcy w Calais, Dunkierce i Folkestone, opisaliśmy w artykule GVMS w praktyce; rezerwację okna dostawy w Amazon UK wyjaśnia tekst o Carrier Central, a awizację na targach artykuł o booking-in. Przewoźników spoza stałej puli sprawdzamy w ramach usługi zweryfikowanych przewoźników. Jeśli pracujesz na tych systemach i chcesz porozmawiać o pracy w OTSL, napisz przez formularz kontaktowy z tematem „Praca”.